Αυτός είναι ο Ολυμπιακός που θέλουμε να βλέπουμε. Αυτό σημαίνει ψυχή και κότσια ρε μάγκες. Μπορεί να έχασε με το άκρως πλασματικό 4-2, αλλά αυτό ήταν υπόδειγμα ομάδας που ήξερε γιατί μπήκε μέσα στο γήπεδο και το κυνήγησε με όλες της τις δυνάμεις, παρ’ όλες τις δυσκολίες που βρήκε. Τίμησε μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο τον δαφνοστεφανομένο έφηβο. Τι και αν βρέθηκε πίσω στο σκορ, τι και αν έμεινε από νωρίς με 10 παίκτες, τι και αν έπαιζε μέσα στο «Μπερναμπέου» τίποτα δεν στάθηκε ικανό να κάνει τους παίκτες να παρατήσουν το ματσάκι.

Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε πολύ νευρικά το ματς και μετά το γρήγορα πρώτο γκολ που δέχτηκε, από λάθος του Άντζα,  ξύπνησε και έδειξε τα δόντια του ισοφαρίζοντας στην αντεπίθεση με γκολ του Γκαλέτι. Εκεί που έδειχνε ο Ολυμπιακός πως μπορεί να χτυπήσει τον αγώνα ήρθε η αποβολή του Τοροσίδη αλλάζοντας τελείως τα πλάνα του Τάκη Λεμονή αλλά και τις ισορροπίες. Ο Πατσατζόγλου γύρισε να καλύψει το κενό στην δεξιά πλευρά της άμυνας . Οι ισπανοί με μαζικές επιθέσεις και μεταφέροντας συχνά την μπάλα στην αδύνατη πλευρά πατούσαν εύκολα στην περιοχή της πειραϊκής ομάδας αναγκάζοντας τον Νικοπολίδη να πραγματοποιήσει κάποιες εξαιρετικές αποκρούσεις. Από την άλλη πλευρά ο Λούα Λούα στην επίθεση ήταν πολύ μόνος και αναγκαζόταν πολλές φορές να γυρίζει πολύ πίσω για να πάρει την μπάλα, σπαταλώντας έτσι δυνάμεις.

Στην επανάληψη ο Ολυμπιακός μπήκε πολύ δυνατά και ευτύχησε να προηγηθεί από στημένη μπάλα με τον Σέζαρ, εκμεταλλευόμενος τα αμυντικά προβλήματα που είχε η Ρεάλ, ειδικά στις στημένες φάσεις. Σε εκείνο τα σημείο οι παίκτες της «βασίλισσας» έδειχναν να τα έχουν χαμένα και να είναι πολύ νευρικοί. Σε μία όμως αντεπίθεση ο Ρομπίνιο εκμεταλλευόμενος την σύγχυση της ερυθρόλευκης άμυνας κατάφερε με κεφαλιά να φέρει στα ίσια και πάλι το ματς. Μετά την ισοφάριση ο Ολυμπιακός έδειξε να κουράζεται και να μην μπορεί να κρατήσει σωστά την μπάλα. Ο Πάτσα έμενε συχνά μόνος του και με ηρωικές προσπάθειες πάλευε να μαρκάρει δύο παίκτες. Το τρίτο γκολ της Ρεαλ ήρθε και αυτό από την δεξιά πλευρά με σκόρερ και πάλι τον Ρομπίνιο. Ο Ολυμπιακός όμως συνήλθε γρήγορα και στα τελευταία πλέον λεπτά με ότι δυνάμεις είχε, βγήκε στην αντεπίθεση με τους Νούνιες και  Κοβάσεβιτς να βλέπουν τον Κασίγιας να τους λέει όχι σε δύο εξαιρετικές φάσεις,  που θα μπορούσαν να αλλάξουν τελείως το αποτέλεσμα. Το τελικό σκορ διαμορφώθηκε στην κόντρα επίθεση που ήταν και η τελευταία φάση του αγώνα από τον Μπαλμπόα.

Πικρό σίγουρα το αποτέλεσμα αλλά δεν πειράζει. Αυτός ο Ολυμπιακός έδειξε ότι έχει όλα τα στοιχεία για πολύ μεγάλα πράγματα, έδειξε ότι έχει την πειραιώτικη μαγκιά και την καρδιά του πρωταθλητή, δίνοντας τον καλύτερο έκτος έδρα αγώνα του στεκούμενος σαν ίσος προς ίσο μέσα στο καυτό "Σαντιάγκο Μπερναμπέου" απέναντι στην Ρεάλ  Μαδρίτης.